wieża

udało się z małym czasowym poślizgiem uderzyć na wieżę eiffla,było szybko intensywnie i jeszcze z dobrymi humorami i nadzieją.

obecnie nerwowa atmosfera się ustaliła mfw poziomie normy,ustalone jest co i jak,jak tak to tak,a jak nie to inaczej. przez chwile było zawieszenie w próżni, i jak to Tom mówił: jak się nie odwrócisz z tyłu dupa! ;-)

kiedy wyjazd?

prawie spakowani, odjazd niedługo... kiedy? jak wrócimy może opowiemy naocznie jak było.

potrójnie

wyjeżdżalismy na trasę, mam nadzieje,że to trzecie będzie już to właściwe i że dojedziemy do celu...

... tak na marginesie powietrze w oponach jest,a dziewczyny śpią...

teraźniejszość

ech atrakcji cała góra!

aura

moja obecna perspektywa przedstawia się niesamowicie,a dokładnie szare niebo,wirujące na porywistym wietrze kule z kwiatów i mrucząca pędząca niczym struś burza...

temperatura trochę odpuściła,słonko zniknęło,czekam na pierwsze krople,żeby uratować suszące się pranie!

ranek był przyjemny(po nocnym balkonowym leżakowaniu),potem przyszły tak ze trzy burze z piorunami i siarczystym ulewnym deszczem,potem lampa straszna nie do przeżycia,a teraz chwilowy odpoczynek... zobaczymy co dalej?

już kropi...

a oto i...

poranna sielanka...

wycieczek czas

plan był taki,że dziś w trasę ruszamy... ale powiem wam,że wcale się nie obrażę jak zostaniemy w pokoju! notoryczny brak chwili do niemyślnia o domowych(i nie tylko)obowiązkach jest jak góra złota! i mam ochotę ją bardzo długo celebrować i ... nie myśleć! ;-D